Caso “Vai de Gaita”. Epílogo

O caso acontecido no concurso “Vai de Gaita”, Luar #925 é amplamente coñecido e difundido a nivel público, e podedes ver opinións de todo tipo, polo que consideramos que a nosa entrada apuntando o caso é perfectamente lexítima e non atenta contra a imaxe de ninguén.

Pero en calquer caso, atendendo ás peticións de Marisol Blanco, tampouco temos problema ningún en suprimir o nome e imaxe do seu fillo desta entrada de blog, xa que o consideramos irrelevante, pois o importante son os instrumentos con que participou no evento e as vinculacións que se derivan.

__

Ao fío das nosas investigacións sobre a orixe da gaita marcial, imos facernos eco dun caso, case “expediente X” (xa que non se pode chamar doutra maneira), que ocorreu a finais do 2013, do que estaredes ao tanto pois correron ríos de bits pola rede. Referímonos ao concurso “Vai de gaita” do Luar da TVG, onde un “inocente” rapaz que chamaremos D., supostamente foi “vapuleado” verbal e publicamente polo xurado por participar cunha gaita marcial, e finalmente foi descalificado.

Pero moitas veces as cousas non son o que semellan.

O inocente rapaz, da banda de gaitas de Verín, parecía concursar con esa gaita “motu proprio”, pola súa conta e risco.

En oportunas declaracións á prensa nos días posteriores Xosé Lois Foxo volveu a estar no candeeiro, desmarcándose da actuación desta persoa, declarando que non debía ter participado no concurso con esa gaita.

Sen embargo, a nosa opinión persoal é que D. sabía ben ao que ía, e todo estaba ben pensado. Hai unha reflexión bastante sesuda e detallada no blog do Ghaiteiro de Lapamán que podedes consultar.

Este gaiteiro é tamén membro da Real Banda de Ourense, por tanto con estreita vinculación con Foxo, e cada día se reafirma máis a tese de que foi unha montaxe encamiñada a reavivar a polémica sobre a gaita marcial e as bandas de gaitas foxistas. Para elo examinaremos soamente un detalle obxectivo:

D. concursou na primeira rolda (programa TVG nº. 922, de 22/11/2013), cunha gaita tradicional, e preséntase como “gaiteiro de Verín”.

Actuación no Luar 922

Na segunda rolda (Luar 925, 13/12/2013), sorpresivamente, fai uso dunha gaita marcial (coñecedor de que as bases indican que hai que participar cunha “gaita galega”, e que a galeguidade das gaitas marciais é como mínimo amplamente cuestionada en toda Galicia, e sobre todo polo propio xurado que o ía valorar), acompañado de percusión escocesa de alta tensión, e interpreta nada menos que “A Muiñeira de Samos”, composición de Xosé Lois Foxo.

Isto non pode ser unha simple casualidade, ou despiste dun probe rapaz. Se foi un patinazo, foi un patinazo ben calculado, como os de Charles Chaplin.

Na terceira rolda (Luar nº. 933 de 7-2-2014) rizando o rizo da tradicionalidade, D. concursa tocando cunha gaita antiga en pechado, e acompañado de percusión tradicional (A pregunta é: Se a gaita marcial é histórica galega como el dixo, por qué non repite desta vez ca mesma gaita?).

Fixaivos ben na gaita que emprega, porque o curioso do caso é que toca a mesma coa que aparece Marco Foxo (qué casualidade, quen lla prestaría a D.) no Concerto de Nadal da Real Banda de Gaitas na Catedral de Ourense no ano 2011, que podedes ver aquí

E qué gaita é isa? Pois resulta ser a gaita do “Follacas” de Mostad do Caurel, que figura dende fai vinte anos no Museo Internacional da Cornamusa da Deputación de Ourense, inventariada na páxina 29 do libro-Catálogo do Museo, 2003 (gaita superior esquerda).

.

Con isto xurden numerosas interrogantes:

Que fai o Sr. D. concursando “a nivel particular” (supostamente) cunha gaita do Museo da Cornamusa da Deputación de Ourense?

Cómo fixo para sacar a devandita gaita do Museo e a quen lle pediu autorización? Tiña coñecemento a Deputación (titular do Museo da Cornamusa)?

A conclusión lóxica é que a súa participación no concurso foi en todo momento claramente tutelada por Foxo ou cando menos co seu beneplácito.

Seguramente Murder e Scully verían aquí tamén un bo fío do que tirar….

PS.: Pasamos a incorporar ao contido da entrada, as explicacións que Marco Foxo da nos seus comentarios sobre o caso: Que a decisión de empregar a gaita marcial no concurso foi persoal de Denís e Álvaro, e que a gaita do Follacas, como a maioría das que están no museo,  son propiedade do seu pai.

Nós persoalmente non nos pronunciamos sobre tales aseveracións, se acaso demostran aínda máis a necesidade de que se regularice a situación do Museo.

Advertisements

About Castor e Felix Castro

Músicos e investigadores en patrimonio musical e etnográfico galego
Esta entrada foi publicada en Música tradicional. Ligazón permanente.

23 Responses to Caso “Vai de Gaita”. Epílogo

  1. A gaita é miña, non do museo. Regalouma a BisNeta do “follacas”
    Hai lo menos 10 anos. Sendo usada no libró das cornamusas para explicar os tipos de gaita que hai na península. Ainda formando parte dese ámbito didáctico do museo, a gaita non é de nadie mais que privada miña. Coñeces a historia de que teñen un Ferrari de 1920 nun museo pero o Ferrari ten dono? Pois é así ésto, a gaita non é do museo nin se usa no museo, é privada, miña, tomouse como referencia para o libro da cornamusa.

    Inventa o 65% do que dice este “irrelevante” blog, que non é mais ca un ignorante sobré o asunto.

    Non tes nin a màis mínima ideia de incongrafica da gaita e da súa evolución ate extenderse por europa.

    Fala sistemáticamente sobre unha rabia xeneralizada, contra o que foi o movemento ” gaiteiril ” mais grande da historia da galicia. pérdidas econòmicas? Moitos outros ” jefes ” da gaita deixarron de ganar diñeiro? Molestoulles poñer unha gaita a venta por 400- 500€ ? Sendo válidas para a interpretación e non costando +2000 €? Máis de 15000 gaitas na provincia de ourense, construidas entre 1985 e 2005. Quizá o feito de repartir o traballo entre os artesanos de “nova creación” molestou moito os artesanos da “gaita galega” que ate marcan as gaitas Cunha arandela porque deben creer que a sua gaita é unica “gaita galega “. Sendo esto último o mais “vergonzoso” xa que nin moito menos son únicas como par ter que estropear o tuvo sonoro Cunha marca do artesano. non inventaron a gaita señores. A gaita é un instrumento válido que non entende de guerras nin de posicións dos tubos sonoros. Que está en constante evolución que non apareceu de supeto na galicia.

    Gusta me leer estas cousas dos envidiosos, dos retrógrados, dos que odian, dos que viven molestando o traballo dos demais, dos que non traballan, dos que non estudian pero dicen saber. A palabra é a gaita está rodeada dun rabaño de ignorantes.
    Criticados por alguien que non “sabe” que non “entende” que funciona por “rabia”. Eres un pequeño “charlatán” por eso nadie te escoita nin te lee.

    Espero Che axude a traballar e encherte de ganas para crear e facer algo respecto a gaita mellor do que leva dedicado “Foxo” a vida. Noites e días.
    Sen descanso. Facendo e ensinando Gaiteiros. De bandas e de grupos. Nunha tonalidades Ou doutra.cun ronco Ou con 4. Respetando aos “vellos” do noso país como transmisores da tradición, non os gritos envidiosos de 4
    ” ignorantes “. Recolle do este traballo e recopilandoo como mellor sabe.

    Mellor Ou peor aquí hai algo que se chama traballo, ahí ti que tes? Rabia? Folgazan? Gustache vivir sentado? Se o que te fai sentir ben é ” patalear ” como un menino en contra do Director da Escola de Ourense pois animo. Pero non queda en mais que un “tonto” escribindo “tonteriAs”.

    Sinto as faltas de ortografía, o móvil funciona sólo.

    Saludos, dun amante da gaita galega.

  2. Marco, gracias por participar e despexar algúns dos interrogantes que plantexamos. Equivócaste nas formas, porque isto non é un chat, é un blog onde adicamos un tempo a preparar as noticias que subimos. Escoitamos as críticas, sempre que sexan argumentadas, pero a maioría das cousas que comentas nen sequera teñen que ver co tema concreto da entrada.

    En canto á gaita do Follacas, aparece xa nas vitrinas do Museo da Cornamusa no Anuario da Gaita de 1991 (antes de que naceras), en calquera caso se a empregou Denís foi porque conta cun apoio nese concurso.

    En canto ás túas explicacións sobre a propiedade da gaita, xustifica claramente a necesidade de que a Deputación se encargue de facer un inventario completo do material da Escola de Gaitas e do Museo.

    As faltas de ortografías por suposto quedan perdoadas, respecto ás descalificacións que nos fas, qué queres que che digamos, sobran as palabras.

    Cástor e Félix Castro

    • Marco foxo di:

      sintoo, non me gusta faltar, pero é tan inxusto, ruin e mentiroso que é difícil calificarvos doutra maneira.

      A gaita da que eu falaba era outra ,equivoqueime. Xa queo follacas non so conservou 1 gaita.Sentín rabia por pensar que unha gaita miña da que falar. Pero visto o visto, da que falar unha de meu Pai. Tamen a levou Álvaro o vai de gaita. Cal é o problema? esa evidentemente regalaronlla a meu Pai. Non podo usar unha gaita que é miña? Que esté nun museo quita de que o seu dono a use?

      Tocar ca gaita marcial foi cousa de Álvaro e Mais Denis. Foxo non buscaría meterse con Seivane, nin con nadie.

      O que sí non queda claro é o propósito dese texto, decir que Foxo mandou tocar? Falso, nin llo consultaron.

      Que axuda aos seus alumnos se pode? Verdadeiro.

      Que lle gusta a polémica? Falso

      Non entendo a raíz do problema. Salvo a rabia e as ganas de criticar en ver de traballar.

      Xa mais educado agradezo chamar me a atención polas formas. Desculpas.

  3. Unha cousa mais, a mayoría das gaitas que hai no museo comprounas/recibíunas como regalo ( personal, privado ) chama lle como queiras. De ahí a que llas “preste” ao museo non creo que sexa problema. Nin creo que seas ti nadie para cuestionar a pertenencia desas gaitas.

  4. Estralampa di:

    Marco, és herdeiro dum erro histórico e não serei eu quem te critique por defender o legado de teu pai, pois é de bom filho. Pero tes moito veleno dentro. Tem conta disso. Parece que só miras pra os Seivane e isso não é saudável. Vaia por diante que os conheço bem, assim como a outros artesãos, mais não tenha nada a ver com eles, gaita mediante e amor por ela, cando menos tám grande coma o teu. A decissão disse tal Rubén foi moi triste, pero mais foi contra el próprio que polo dano que lhe puido fazer á gaita galega, á que traizoou mais uma volta. Responsabilidade sua. Madia leva. Não me interessa se teu pai estava detrás ou não, Rubém já é um hominho, pero não es ti a pessoa indicada para aclaralo. Assim e todo… moito dano fixo esse engendro de teu pai… da moita mágoa ver essa banda da vergonha…. e pensar que o meu primeiro livro da gaita foi um que ti conheces bem… semelha que todo o amor que teu pai lhe puxo á gaita acabouno ponhendo cara a sua própria pessoa. Que ti o defendas sugere que tambem deixou algo pra ti. Alégrome bem por isso. Em todo isto o que sobra são a criação de teu pai e todos estes rebentos que abrolham com forza minguante. Apertas.

    • Marco foxo di:

      Ti non es nadie para xulgar un invento. Un cambio. O Outro día no
      Curso de David Bellas, apareceu o caso de que a gaita non sonaba na tónica saltaba a oitava, e sabes porque ? Porque están estropeando ese instrumento qu siempre ti defended que aman. Ten un Ferro por dentro!!! Al menos meu Pai tanto a afinación, como o sonido, como as medidas de construcción son galegas. Daño lle fixo? A gaita é potente e popular en galicia gracias a que meu Pai lle puxo na man unha a + 20000 personas. Inventou un dos poucos métodos de gaita popular que serven para algo. Non es ti quén faga un mellor?? Non mellor escribir nun idioma que non e galego defendiendo algo que esta peor feito e con menos rigurosidade que o noso. Ánimo e a traballar. Non Volvo escribir neste pozo de ignorantes. Leer e o que vos falta. Menos escribir e mais ler.

      • Estralampa di:

        … “y punto”.

      • PailamDoCaralho di:

        “idioma que non e galego”… Como? nom galego? que caralho dis? es ti quem escreve puto castrapo, Ourense colega… isso esta cheio de pailans pepeiros… dilhe ao outro que nom usa galego… cruzavacha faciana colega.

  5. luis di:

    Este articulo quen o escribiu non ten nin idea do que dice, e ‘case’ todo falso! Pa scribir un artigo na rede onde calquera usuario o pode ver primeiro ay que star seguro do que se scribe e buscar imformacion o respeto e non por mentiras
    Unha magoa quen scribira ste artigo e a pouca falta de profesionalidade e de cultura
    Dame magoa a xente que minte
    E como din por ay que ste deve ser o caso unha mentira contada mil veces pode parecer verdad pero nunca o sera
    Oxala en proximos artigos se busque mais informacion e non se conten tantas mentiras

  6. Diego Bello di:

    Non entendo a rabía coa que se contesta as opinións personais dun blog persoal o prácticamente persoal. Por sorte oxe (tampoco oite) hay un só manual, método… de gaita galega (non entro en valoracións se serven para algo ou se non me gustan). Por sorte as publicacións anse multiplicado de forma exponencial, incluso as publicacións sobre investigacións. Algunhas de elas desmontan o argumentario de publicacións anteriores e creo que neste caso os irmans Castro tamén han aportado seu graniño (aunque non os coñezo persoalmente).

    O que está claro que aunque un home chamese Foxo ou Fojo non pode facelo todo mal, tampouco todo ben. O que está claro e que hay cousas que son feitos e non se poden discutir, como que ante os insultos queda disculparse ou correxirse. Si se quere entrar nun debate (mais aló dun debate de televisión) hay que argumentar non insultar.

    Tanto como en outras institucións (non e esta a única) falta transparencia para poder saber a propiedade duns instrumentos dun museo, as condicións nas que se presta ou dóa ese instrumento… Non nos encontramos con suficiente información e iso da pe a conxeturas. Iso curase con transparencia, esa que din pero que non se aplica.

    Falo desde o exterior, motivo entre outros de que meu galego non sea aceptable, pero un modelo de formación que puxose de moda podemos dicir que tomando como estandarte a Real Banda, exportouse en zonas como o Bierzo onde hemos tido problemas culturais moi graves a este respecto, e incluso (falo desde o coñecemento) ase imposto en Centros Galegos polo mundo para ser unha (en moitos casos a única) representación de Galicia polo Mundo. Esos modelos poden ser tan balidos como bailar sevillanas en Xapón pero non se pode usar certos termos que non fan xusticia ao referente que se adxetivan (as palabras tradición, galego… son perigosas de utilizar).

    Ahora estas son opinións, son persoais e discutibles. Pero sin insultos por favor

    • Marco foxo di:

      Que mais transparencia queres? Qué ver todas as gaitas que podían estar na miña casa ( a excepción de algunas sí donadas ao museo ) que mais queres? Son de alguien, non do museo. Manolo Garrido ( profesor na escola de gaitas ) ten unha gaita exposta no museo, e é del non do museo. A ver se pensades que o traballo dunha vida o van poñer patas arriba 2 blogers. NON.

      • Roberto di:

        Aii canta ignorancia demostrades non coñecendo as persoas que fan este blog e descalificándoas deste xeito.. o q pasa q claro o medo é gratuito e parece q q se pregunte pola propiedade das gaitas tenvos un chisco nerviosos? o teu ‘papi’ sabe q estás escribindo nestes termos?

        • Marco foxo di:

          Hahahaha meu papi ten mellores cousas das que preocuparse. Evidentemente ésto non é privado e como se quero insultarvos toda a tarde. Entendido? Esto é un burato de xente ” escocida ” polo éxito :). eses 2 xa deben ter ben pouco que facer para preocuparse dunhos gaitas. Que son os “guardians” da gaita? Os amos e señores para pedir explicacions? Qué peteen na porta da diputación a ver se lles atenden dunha vez. Non hai nada ilegal, moito menos delictivo como intentan especular estés 2 “elementos”. Pepepepeeeeerooo diiggoooo euuu, han morrer “laiandoo” ? Esta ben 2 personas que se dedican a desacreditar, podía ser peor. This is fun, just you must keep training ” Ramón “. U know?

          E por último… Podía estar facendo algo de proveíto e estoume a rír un pouco con todos vos. A ver se entendédes que non intentó arreglar a cosa cabeza, nin que deixedes de molestar. I Am hére just for FUN? EntendeStes? Senon google translate.

          Ate a seguinte tontería 🙂

          • Marco foxo di:

            Emm, non dan medo. E mais todo o contrario, bonitas sonrisas me saco ao ler estas cousiñas. Medo da escoitalos tocar. ( opinión persoal) :p veremos canto tardan en quitar os comentarios.

      • Diego Bello di:

        Refirome en termos dun debate e creo que non me explico ben. Eu acostumado a navegar por webs de catalógos de museos e moi normal poder ver datos e fichas compretas dos obxetos (non gaitas específicamente) así como publicacións de catalógos de exposicións… nos que se detallan pormenorizadamente estes detalles que por falta de información ponse en duda. Museos similares de distinta titulalidade ten dixitalizados todos eses datos e os amosan e publican. Persoalmente creo que sería unha forma de poder evitar todo este tipo de controversias e apoiar este o traballo de investigación neste ambito.
        Entendo que non se vai a dirixir unha institución ao meu criterio (faltaría mais), pero non me gusta que se me descalifique por dar unha opinión, a miña, que podo cambiar, correxir…
        Eu non podo negar o traballo feito, e as horas dedicadas… ahora hay certas cousas, liñas de traballo que non teño porque compartir. Cada un pode presumir do que queira, pero eu espero dos meus semellantes de que o fagan sen pisarse uns aos outros. É totalmente innecesario, non se pode para vanagloriarse descalificar a outros.
        Ninguen minímamente centrado pode discutir o que un ten que facer cos seus obxetos privados (neste caso gaitas), e podemos falar do positivo que é que estén nun museo. Pero como comprenderás e máis nun momento de crise onde se valora minuciosamente como se gasta o diñeiro público e cómo se xestionan institución publicas (recordo que a Diputación a sacado un reglamento que está a disposición publica para regular certos aspectos da Real Banda, por exemplo), se pida o mismo neste caso cos materias depositados neste museo. É non pasa nada porque esa información sea coñecida e incluso publicitada. Sería unha forma de cerrar estos debates. E arredor de esto podemos de falar de moitas outras cousas.
        E por último penso que por desgracia en moitos ámbitos, e só hay que encender a televisión nestes momentos, non se pode poner en duda que o ilegal sea igual que o censurable ou pouco ético.
        Un saudo e me gustaría poder falar de este tema e outros noutro tono mais relaxado.

  7. Gracias a todos por enviar os vosos comentarios, y a David Bello, por tentar centrar o tema.

    Marco, novamente adícaste a faltar ao respeto en vez de argumentar, aos insultos persoais non imos contestar.Como ben dice David Bello as opinións son persoais e rebatibles, pero sempre con argumentos, non con insultos.
    Por suposto, os teus comentarios non os vamos borrar, porque o tono no que un se manifesta dice bastante de quén é, e é mellor que queden expostos.

    A ciencia avanza con argumentacións e debate, pero non descalificacións non argumentadas. Falando do “Vai de gaita”, se queredes argumentar que a gaita marcial é unha gaita tradicional, ou unha gaita histórica, ou unha evolución lóxica do instrumento, hai que publicar nos foros científicos axeitados a vosa información, para que as demais persoas que se adican/amos á investigación, traballo de campo, e publicacións (que en Galicia son moitas, e fora tamén), poidan debatilo, confirmalo, ou rexeitalo.

    Este domingo pasado estivemos no III Congreso internacional de Organoloxía que organizou ANIMUSIC en Braga-Portugal, con especialistas vidos de Xapón, U.K., Éire, USA, Finlandia, España, Portugal, Francia, Rumanía, Italia, Polonia. Un ambiente moi cordial e xente moi interesada en todo tipo de temáticas. Un placer coincidir ademáis con lendas vivas dos estudios organolóxicos como Jeremy Montagu.
    Dado que iste ano o tema era “Tradition and Modernity”, presentamos unha comunicación titulada “Transformations in the organology of the bagpipes in Galicia: the case of martial bagpipes“, e que foi todo un éxito, relatando pormenorizadamente as orixes da gaita marcial, das bandas de gaitas que fan uso dela, e o estado actual da cuestión.

    Cando estén as actas publicadas, hemos de poñer eiquí o enlace para que quen teña interese poida consultalo.

    Para quedarnos co positivo do que explicaches, Marco, confirmaches que a gaita que empregou Denís lla facilitastes dende o Museo, e xustificaches inda máis a necesidade de que se inventaríen os fondos do Museo e da Escola. Hai unha lexislación de museos que establece cómo se reciben fondos, depositan, cómo se expoñen , e que a única finalidade é que non haxa problemas deste tipo.

    Apertas para todos,
    Cástor e Félix Castro

    • Marco foxo di:

      A gaita usaa quén a pide. Non
      Trasgiverses
      Palabras.
      Un alumno. X ejemplo. Pode. Repitoche a gaita non e
      Do
      Museo a ver se eres quén de entender eso. Impaciente de ver ese enlace. Co estudio pertinente porque aquí demomento o
      Que expos son palabras vacías e conjeturas personáis. Non te insulto descalificote ca misma técnica que ti fas con nos. Esto non e mais ca un blog público. Podes inventar 1000 cousas e eu faltar o
      Que me pete se o considero oportuno igual
      Que tu consideras oportuno descalificar algo que non Coñeces. A frustración que padecedes por saber que temos o museo
      Mais amplio do mundo da gaita. Al menos en galicia. Que todo eso sea traballo de meu Pai, publicación, libros, estudios , composiciones, viaxes, recolleitas, eventos, ensinoo da gaita… Etc… Converte esto nun puro espacio de “iluminados”
      Que creen que poden cuestionar todo. Porque non te preocupas dos problemas de verdade? Sendo o que eres pintas nun terreno que non entendes. Non vades encontrar nunca nada raro nin “ilegal” porque non o hai. Podedes “ornear” e incluso molestar ( poñer nerviosos como ti dis ) pero non vas conseguir eso que Che impulsa a envidia xeneralizada que posees que é ” o cometido de desacreditar/”pillar” en algo” pero que non podedes conseguir.

      Que mais da o que digades vos. Que creedes que a gaita que fai “seivane”
      E histórica? Pero por favor…
      Que Queredes tocar siempre Cunha gaita como a primeira que existiu? Nin sabedes cal e a primeira.
      Vos pensades que vades acabar ca gaita marcial? Sendo na misma afinación/ sonido/ repertorio/ timbre / dixitacion/ construcción exacta a que ti chamas galega salvo a disposición marcial por é para banda? Pero por favor…

      Creedes que non server as miles de horas dedicadas a recoller o que si é tradición de transmisión oral? + 10000 romances/ coplas de cegó / escritas e recollidas así como clasificadas.

      Ensinar a gaita e crear mais de 25000 gaiteiros en todo o mundo?

      Ter o único método de gaita galega traducido a mais de 5 idiomas? O mais usado e comprado do mundo? Repito,que mais da o que tu digas ? Sabes porque esto foi posible? Imagínate… Traballar en 15 años mais do que traballastes en toda a vosa vida todos xuntos.

      TRABALLO e RESPETO para quén RESPETE.

      E sí me despido, porque eu sí que non perdo o tempo ni 1 min mais.

      Un que lee, un que escoita.

      Marco Foxo

      “Crónicas dun instrumento en potencia”

  8. Marco, pasamos a modificar o contido da propia entrada, incluíndo as explicacións que das de que a gaita non é do museo senón do teu pai, e que a idea de empregar a gaita marcial no concurso foi de Álvaro e Denís.

    Na túa contestación, de novo falas de cousas que nada ten que ver co obxecto da entrada, pero en calquera caso, dedicarse profesionalmente á gaita non é garantía de infalibilidade, un pode dedicar toda a súa vida á gaita e perpetuar os mesmos erros. Tamén unha cousa é a cantidade, e outra a calidade e precisión do traballo feito.

    Os nosos estudios de antropoloxía, etnomusicoloxía, e sobre todo o traballo de campo de máis de vinte anos neste espazo xeográfico que compartimos, nos capacitan como mínimo a expresar o noso parecer desconforme. Fomos e somos críticos co modelo de banda, gaita e escola que se promoveu dende a Escola de Gaitas, e seguirémolo sendo.

    Dado que a pesar dos reiterados avisos, segues con descualificacións persoais, activaremos a aprobación previa dos comentarios.

    Gracias a todos por participar, damos o tema por pechado.

    Cástor e Félix Castro

  9. Si estou de acordo con Marco, é nunha cousa, o seu pai e mais mellor que mais ningún. ´Deus e home verdadeiro. Pai, fillo e espíritu santo nunha soa persoa.
    Fora del non hai nada, nin gaitas nin rabos de gaita.
    O único problema é que están pensando en que poidan desaparecer as diputación e rematar coa galiña dos ovos de ouro.
    Apertas amigo, e faite mirar de cando en vez.

  10. marisol di:

    Sinto ter que escrivir estas palabrass son a nai de Deniss e kero decirvos algo Denis e un neno de 17 anos ke empezou a tocar fai tres anos no colegio padres mercedarios de verin o cual tubo un maestro Juan Carlos escepcional , nunca foi a un conservatorio nunca estubo en ninguha escola de musica todo o ke fai sale del e das oras de ensayo ke dedica cada dia a gaita a sua pasion . E esa devocion por a gaita levouno a desexar tocar con esa preciada gaita que case ninguen pode tocar e cumpliu un dos seus soños tocar con esa antiga gaita nun programa de television. Ninguen o aconsellou el decide pensa e pide e si toca en cuatro bandas entre elas a Real e porque o vale .El por o menos ten o don de tocar non o don de difamar. E gustariame señores que non se mencione o none de meu fillo a Denis en verin conocese como o neno Gaiteiro e ustedes non son naide para difamar a un menor . Un saudo

    • Eu de vos quitaba o nome do
      Menor, porque a diferencia de vos. Eu sí que prefiero avisar. Acabades de leer a sua nai?
      E repito, decides de eso é un erró, pero é un erró dende as tuas palabras, dende o teu punto de vista… Etc etc nadie pode decir ” como se fora deus noso señor”
      Que algo é un erró.
      A uncía maneira de facer que esto sea un erró é facelo mellor,
      E eso por moi triste que sea ateiubuirvolo, é IMpOsIBlE.
      Un saudo

  11. marisol di:

    Señores Castro e Felix Castro lles pido que se retiren as fotos e imaxes do meu fillo do seu blog e todo o ke teña que ver con gaitas museo e o que teñan ustedes contra familia Foxo non ten nadiña que ver con Deniss creo que os unicoss irrespetuosos neste caso son ustedes ke deven saver moito de investigacions pero savian que sin miña autorizacion non poden escrivir nin sacar imaxenes de un Menor?

    Sin outro particular un saudo

  12. Cando unha persoa participa nun concurso televisado para centos de miles de espectadores (sexa maior ou menor de idade –feito que descoñecemos-), exponse e asume que a xente faga todo tipo de valoracións, sexan positivas ou negativas, e remitímonos a todos os comentarios e blogs a favor ou en contra da súa intervención, que se poden ver en internet.

    Non o coñecemos persoalmente nin de referencias, e as consideracións publicadas na entrada teñen que ver cos instrumentos empregados e que se poden ver no programa “Vai de Gaita” (visible na web da Crtvg e Youtube), así como distintas versións sobre o que ocorreu antes, durante e despois da gravación do programa, que se pode rastrexar en internet e medios impresos.

    Non temos ningún ánimo difamatorio nin fixemos ningún comentario sobre a calidade persoal, musical, ou técnica. As últimas entradas en ton ameazante de Marco Foxo e de Marisol Blanco, o único que buscan é botar unha cortina de fume sobre as dúas cuestións que foron o verdadeiro obxecto desta entrada:

    1º, Poñer de manifesto o emprego dunha gaita antiga exhibida no Museo da Cornamusa da Deputación de Ourense (titularidade pública) nun concurso de televisión (museo no que polo que se leva visto nos comentarios, non existe control dos fondos).

    2º, Dar novos elementos de xuízo para valorar se o emprego da gaita marcial foi un acto inocente, ou consciente e se foi iniciativa individual do músico ou promovido por alguén. En calquera caso, non é delito ir a un concurso de gaita cun instrumento non conveniente; simplemente tivo como consecuencia a valoración negativa por parte do xurado, así que non estamos difamando a ninguén.

    Nós inclinámonos a pensar que foi un acto consciente; insistimos, calquera persoa que estea metida no mundo das gaitas, coñece a polémica que envolve á gaita marcial. Se o gaiteiro non fora quén de sabelo, alguén do seu entorno coñecía ou quería o que podía pasar, e foi ben arroupado, véxase de novo as valoracións do Ghaiteiro de Lapamán

    Damos por pechado este fío.

Os comentarios están pechados.