Arquivo da categoría: Rarezas

Reportaxe da exposición «San Cipriano o Mago» en Badal Novas

A semana pasada emitiuse na TV do Ribeiro Badal Novas, e publicouse na súa páxina de novas www.badalnovas.com a extensa reportaxe que lle adicaron á exposición. Nela Félix vai presentando todos os ámbitos e pezas da mostra e vai relatando a historia de San Cipriano e a súa conexión cos libros de maxia europeos, co desencanto e búsqueda de tesouros, e coas tradicións máxicas de oriente medio e de toda América.

Con ela podedes ir desfrutando dunha verdadeira visita virtual, entanto non poidades visitar a exposición.

Inauguración da Exposición «San Cipriano o Mago: de oracións, ciprianillos e tesouros». Museo Etnolóxico de Ribadavia

Mañá martes 22 de decembro ás 12 da mañá, inaugúrase no Museo Etnolóxico de Ribadavia a exposición «San Cipriano o Mago: de oracións, ciprianillos e tesouros» organizada pola Xunta de Galicia,  Xacobeo 2021, o Museo Etnolóxico de Ribadavia, e como curador científico, como non podái ser menos, Félix Castro, antropólogo e máximo coleccionista de ciprianillos. Todo elo con deseño e montaxe da exposición por Xosé Lois González e Disigna Edenia, e fotografías de Mark Ritchie.

A exposición amosa  máis de 150 obxectos propiedade de Félix Castro reunidos durante os últimos vinte anos sobre a figura e culto de San Cipriano o Mago, San Cipriano de Antioquía, o santo mago cristián por excelencia.

Inclúen entre libros de oracións, grimorios antigos, gravados, amuletos, rolos máxicos, e obxectos varios procedentes de moitos países do mundo, repartidos en catro ámbitos:

– o primeiro deténdose no papel relixioso do santo como protector contra meigallos e mal de ollo, destacando a Oración de San Cipriano.

– o segundo trata sobre seu aspecto máxico, sendo de salientar o Libro de San Cipriano, coñecido popularmente como Ciprianillo, o grimorio ibérico máis famoso e que coñeceu numerosas versións dende o s. XIX.

– o terceiro, sobre o Libro de San Cipriano e a busca de tesouros, xa que esta obra foi moi popular na Galiza e noroeste ibérico para a busca e desencanto de tesouros.


– o cuarto, «San Cipriano no mundo»; sobre a difusión da súa figura por toda Europa, medio oriente, África, e América, tanto dentro das relixións cristiá católica, oriental e ortodoxa; santería e cultos sincréticos afroamericanos.

A imaxe pode conter: interior
A imaxe pode conter: 1 persoa, interior
Circulo máxico para o desencanto de tesouros con Lucífugo Rofocale,  lugartenente do inferno, que custodia os tesouros escondidos

Como diciamos haberá máis de 150 obxectos, entre os “máxicos” e os relixiosos (gravados do santo, oracións de San Cipriano, amuletos, iconos, rolos máxicos etíopes). Da máis diversa procedencia: españois, franceses, italianos, rusos, armenios, gregos, etíopes, etc. Arredor de 20 libros de maxia escandinavos, alemáns, franceses, etc. 40 libros de San Cipriano portugueses, españois, arxentinos, mexicanos e brasileiros. Obxectos “máxicos” de santería relacionado con San Cipriano, velas, aceites, xabóns, amuletos, aneis, pulseras e collares. Varas de San Cipriano, gacetas de tesouros, etc. etc.


Debido á pandemia, a inauguración será con aforo de público reducido (só poden estar seis persoas por sala), pero a exposición vai estar aberta durante preto dun ano, así que xa teremos tempo de desfrutala!

Félix Castro, premio Vicente Risco das Ciencias Sociais 2020

O pasado sábado tivo lugar en Allariz o a entrega do XXIV Premio Vicente Risco de CC SS que recaeu no meu traballo «Do Doutor Alveiros á Porta de Palla: o ocultismo na obra e vida de Vicente Risco».

Moi agradecido ás entidades convocantes, Concello de Castro Caldelas, Concello de Allariz, Fundación Vicente Risco, e a Universidade de Tras Os Montes e Alto Douro (UTAD) por terme concedido o premio e pola valentía de premiar unha obra sobre un tema ubicado no limes da ortodoxia académica española como é este do ocultismo.

Tamén a Miguel Robledo , Miguel de Punto e Coma e a González Ahola polo seu excelente traballo na maquetación e edición. Agradecer por suposto a todos os investigadores, autores, posuídores de Arquivos, que me teñen axudado a conseguir información relevante para a obra: Angelines e Armenia en Madrid, Esteban Cortijo Parralejo , Marina Pintos Fonseca, Juan Félix Larrea López. E aos Arquivos Pintos Fonseca, da Memoria Histórica de Salamanca, da Fundación Penzol de Vigo, de onde proceden as cartas de Vicente Risco reproducidas.

E tamén claro está á María, á miña familia e amigos, e ao meu irmao Cástor, incansable colaborador en todas as miñas / nosas empresas.

O libro está publicado pola Fundación Vicente Risco, e poderédelo atopar nas vosas librarías habituais, entre elas en https://tenda.airadasletras.gal/

Edición de El Libro de San Cipriano y Santa Justina

Acabamos de recibir as probas de impresión a cor de “El Libro de San Cipriano y Santa Justina” que publicamos en Amazon fai quince días.

Con el iniciamos a colección Scrinium Mira Librorum Gabinete dos Libros Maravillosos, e difundiremos exemplares raros da nosa colección. Todos eles serán publicados en formato electrónico, tapa blanda a toda cor, e tapa blanda en blanco e negro.

Estamos moi satisfeitos cos resultados da publicación. Tivemos especial coidado en que a proporción do escaneado e a reprodución das páxinas no libro impreso se corresponderan co exemplar orixinal para asemellar o máis posible a experiencia lectora.

Aquí podedes ver unhas fotografías man a man do orixinal e a copia do libro. Esperamos que vos guste.

dav
dav
dav

“O comercio de graxa humana” en Cuarto Milenio. Cuatro TV

 

 

O pasado domingo día 17 de xullo de 2016 “Cuarto Milenio” emitiu unha reportaxe de Natalia Monje e Francisco Pérez sobre o comercio de graxa humana, baseada nas nosas investigacións e nos estudos de Luis Giadás. Fixéronnos con tal propósito unha pequena entrevista onde lles relatamos as referencias ao uso desta substancia nos repertorios de farmacopea e industriais, casos reais citados nos boletíns de xurisprudencia ou na prensa do s. XIX (Cambados, Soutochao…) e mesmo recibos por graxa humana que aparece no arquivo do Real Sitio de Aranjuez. Tamén falamos da regulación que había en Alemaña sobre o comercio de unto, monopolio dos verdugos, sobre o que xa fixemos unha pequena entrada no noso blog, e que atopamos por primeira vez nos estudios sobre o Pishtaco peruano da Dra. Rosario de Prybil, da Universidade de Viena.

Para os que madrugades e non puidestes ver a reportaxe, deixámosvos o enlace aquí arriba.  As dramatizacións con que adoban a historia son para o noso gusto un tanto truculentas -O proceso de extracción da graxa que recolle a prensa histórica e libros de farmacia realizábase mediante a cocción dos corpos, e non coincide exactamente co que se amosa no vídeo-. Nós particularmente preferimos quedarnos coa parte de investigación, sempre apaixoante, pois nunca se sabe onde acharemos a seguinte peza do puzzle.

 

NOTA: Avisamos de que Mediaset España bloqueou o noso vídeo. Sorprende que impidan que publicitemos de xeito gratuito e sen ánimo de lucro a nosa aparición no programa, cando a cadena televisiva fai un uso lucrativo da nosa participación, documentación e investigacións. Paradoxas da vida

Mentres se solventa a situación podedes ver o programa na propia páxina de Cuatro, pinchando na seguinte imaxe (a reportaxe aparece no minuto 1:04:52 a 1:28:52). Iso sí, a plataforma de mitele é un tanto molesta pois vése entorpecida con numerosa publicidade

 

la guerra del agua

Tamén podedes acceder ao programa no seguinte enlace

 

Ecclesia Perversa

Entre as últimas curiosidades incorporadas ao arquivo, amosamos hoxe esta curiosa medalla, de 11,670 g,, 35,5 mm, difícil de datar.

A moeda no seu Anverso representa un papa e reza: “ECCLESIA PERVERSA TENET FACIEM DIABOLI“, que significa “A igrexa perversa ten o rostro do demo

Polo reverso, amosa a figura dun cardenal e ten inscrito “STVLTI ALIQVANDO SAPIENTES 1410“:

Os sabios a veces son os imbéciles

Se vos fixades ben nas imaxes da medalla…

Seguir lendo

A exótica fauna do río Barbaña

Ben seguro que lembraredes a anterior entrada que titulabamos De circos, pirañas e pitóns, sobre a bicharada que adoita visitar a nosa calurosa cidade nos períodos estivais.

 Pois este verán de 2013 o exótico visitante (ou habitante) chegou con algo de retraso, pero finalmente non faltou á cita. Eiquí podedes ver a nova de prensa que publica hoxe La Región sobre un caimán moi madrugador que promete non desilusionar e hanos ter entretidos neste regreso de verán.

Venres 13, Noite das Bruxas en Montalegre

Mañá venres Gomes Mouro en colaboración ca AOFT-Escola de Música Tradicional de Ourense e Algaravía participará na Noite das Bruxas a partir das 19 h (18 h portuguesas) con animación musical e foliada polas rúas de Montalegre (Portugal). A continuación podedes ver o programa completo do evento. Acercaivos para desfrutar co máis exitoso e multitudinario dos que se teñen organizado na veciña vila

PROGRAMA

13h13

Abertura da Feira do Esconjuro

Animação de Rua: Fanfarra Káustica; Trompafós; Sons da Suévia; Academia de Chaves; Xituma Batuque; Tribô; Achicória; Las Çarandas; Pifaradas; Cabra Cega; Ronca & Rasga; Caretos; Corpos de Aluguer; Tambores de Fogo; Mágicos de Rua; Jogo do Pau.

20h00

Jantar em restaurantes embruxadas

Animação pelos grupos de rua

22h30

Desfile de Bruxas e Demónios

23h00

Espetáculo no Castelo de Montalegre

“Magia da Lua Cheia” – Grupo Wee

Esconjuro da Queimada pelo Padre Fontes

Espetáculo Piro-musical

Oferta de Queimada

01h00

Animação pelas ruas e bares

«A primeira sexta 13 do ano trás a Montalegre uma parada alegórica circense, onde nativos e seres terroríficos como bruxas, demónios, criaturas mitológicas, entre muitas outras, deambulam pelas ruas da vila tentando atemorizar os mais imprudentes excursionistas do oculto. Ano após ano, a vila transforma-se, reinventa-se e encarna a temática nos mais ínfimos detalhes para proporcionar uma experiência singular a todos os visitantes.

Este ano, a organização promete ainda surpreender todos os romeiros com uma encenação noturna exclusiva, intitulada como “Magia da Lua Cheia”, exibida, como habitualmente, junto ao castelo de Montalegre. Este espetáculo mitológico de bruxaria, baseado no exilio amoroso de uma Deus Pagão, integra, entre vários momentos teatrais e performativos, o tradicional esconjuro e queimada com a presença do Padre Fontes.

Prepare-se para uma noite assombrosa e deixe-se encantar pelas histórias e superstições da capital do Barroso que coabitam com o imaginário alegórico desta noite muito especial».

MAGIA DA LUA CHEIA

Nesta Sexta 13, Montalegre presenteia o público com o espetáculo “Magia da Lua cheia”. «Uma representação neopagã, com premissas criativas de ópera negra que assenta na base Wicca de origem Celta. Esta representação pretende exorcizar o deus da terra, exilado por espíritos malignos do seu eterno amor, a Deusa da Lua, através da associação dos restantes três elementos da natureza (ar, água e fogo) ao poder da queimada galega. Um coven de 13 bruxas inicia um ritual de chamamento dos elementos da Natureza e dos seus Deuses Supremos, com apresentação de quadros cénicos repletos de efeitos especiais e interpretações musicais extasiantes. Todos juntos numa intrépida batalha, que visa o reencontro de dois amantes, separados 1000 anos pelas forças do mal. A apoteose não poderia deixar de ser preconizada pelo Padre Fontes, numa aparição surpreendente e uma interpretação teatral que faz jus à Sexta 13 de Montalegre. Todo o enredo cessará com um espetáculo piromusical de grande envergadura nas Torres do Castelo».

De circos, pirañas e pitóns

Hai varias semanas din en conversas co amigo Elixio Vieites sobre casos curiosos que acontecen nestes periodos estivais, e non sei por qué conexións lembreime do ocorrido co Piraña Show en Verín en Maio de 2005, día fatídico para as pirañas.

Durante a súa xira veraniega iste circo italiano, verdadeira selva viaxante, recalara na vila de Verín. Ben seguro recoñeceredes os seus chamativos carteis. Alí, tras unha fin de semana con actuacións e pirañas, cambearon a auga do tanque dos peixes carnívoros por auga da traída co desgraciado resultado de que morreron os máis de corenta exemplares.

A nova asaltoume nalgún desprazamento en coche onde escoitei pola radio as declaracións do desconsolado propietario do circo, preguntando con acento marcadamente estranxeiro: “¿Y cómo consigo yo ahora pirañas para mi espectáculo? Es mucho más fácil de conseguir una chica que se bañe con las pirañas!“. Parece ser que o celme da atracción consistía en que despois de botar un polo ao estanque (morto, supoño) e quedar só os ósos pasto do voraz apetito das pirañas, pasaba a continuación a bañarse unha señorita entre elas que saía sen sufrir dano algún, ante o estupor e o posterior estoupido en sonoros aplausos do público.

Como vedes na nova dixital daquela data, o contratempo solventouse cunha nova partida de alevíns, que ben seguro engordaron veloces e ávidas por igualar a fama mediática e fazañas das súas predecesoras -Está claro que as verdadeiras estrelas do espectáculo eran elas e non a bañista-.

Algún astrólogo que visite esta entrada no blog debería estudar as alineacións e movementos planetarios dos meses daquel verán de 2005, pois pouco despois, o luns 20 de xuño, unha serpe pitón de catro metros desaparecía do Circo Italiano, instalado durante as Festas do Corpus na Finca Sevilla en Ourense, nas inmediacións do río Barbaña.

Armouse todo un aparatoso dispositivo policial para rastrexar e desbrozar o río: Máis de sesenta persoas, entre garda civil, policía local e autonómica, brigadas forestais e municipais de xardíns, e mesmo os veciños da zona; contaban incluso co asesoramento do biólogo Pablo Rodríguez Oitabén sobre o comportamento e manías das pitóns para un eventual encontro co becho. Levaban cans adestrados e segundo os xornais, non deixaron hortas, casas nen poleiros sen revisar.

Pasaban os días e aumentaba a crispación na rúa: paseantes receosos amarrando en corto as súas mascotas, avoas chamando polos netos (eí ven a pitón)… As versións contraditorias que daban os responsables do circo sobre a falta do animal (“creemos que nos están tomando el pelo” informaban fontes da Comandancia da Garda Civil) acababan ca paciencia dos mandos…

Por fin o xoves 23, os xornais anuncian “Ourense pode durmir tranquila“. O día anterior, co circo xa trasladado a Ferrol, a señora da limpeza avisa de que a pitón aparecera no camerino das bailarinas, do mesmo camión onde se aloxan os reptís.

O Faro de Vigo informaba “Tras el vuelco que han tomado los hechos, el cuidador del animal, el gerente y el portavoz del circo quedaban en la noche de ayer en libertad con cargos tras prestar declaración por una posible simulación de delito de robo. La pitón, además, ha sido intervenida judicialmente, hasta que se esclarezcan los hechos” (Sempre pagan xustos por pecadores).

Qué misterios nos deparará este verán de 2013? Non deixedes de nos informar de calquer caso curioso que localicedes.

A Cruz de San Bartolomeu

En entradas anteriores falamos de San Bartolomeu, protector contra as feras, lobishomes e sacauntos.

Se ides marchar de vacacións, acampar ou perdervos polas fragas, montes e riscos, e queredes durmir tranquilos non esquenzades na casa a vosa Cruz de San Bartolomeu elaborada seguindo os dictados do Ciprianillo. Imprescindible se vos achegades ao Macizo Central Ourensá a percorrer as paraxes de MBR.

El Libro Magno de San Cipriano, tesoro del Hechicero. Ed: Madrid, Enediel Shaiah 1908 aprox. (no seu interior indica como lugar e editorial falsos, Leipzig, Centro Editorial Políglota)